قناعت

آن شنیدستى که در اقصاى غور                              بار سالارى بیفتاد از ستور

گفت چشم تنگ دنیا دوست را                                یاقناعت پر کند یا خاک گور

                                           شعری از سعدی

نصیحت نظامی به فرزندش

اکنون که به چارده رسیدی

چون سرو بر اوج سرکشیدی

غافل منشین نه وقت بازیست

وقت هنر است و سرفرازیست

دانش طلب و بزرگی آموز

تا به نگرند روزت از روز

نام و نسبت به خردسالی است

نسل از شجر بزرگ خالی است

جایی که بزرگ بایدت بود

فرزندی من ندارت سود

چون شیر به خود سپه‌شکن باش

فرزند خصال خویشتن باش

دولت‌طلبی سبب نگه‌دار

با خلق خدا ادب نگه‌دار

آنجا که فسانه‌ای سکالی

از ترس خدا مباش خالی

وان شغل طلب ز روی حالت

کز کرده نباشدت خجالت

کم گویی

کم گوی و گزیده گوی چون در                                               تا ز اندک تو جهان شود پر

                                                  شعری از نظامی

عادت ، عبادت

ولیک از صحبت نااهل بگریز                                                        عبادت خواهی از عادت بپرهیز

نگردد جمع با عادت عبادت                                                        عبادت می‌کنی بگذر ز عادت

                                   شعری از گلشن راز شیخ محمود شبستری

اخلاص

در کعبه اگر دل سوی غیرست ترا                                      طاعت همه فسق و کعبه دیرست ترا

ور دل به خدا و ساکن میکده‌ای                                        می نوش که عاقبت بخیرست ترا

                                          شعری از ابوسعید ابو خیر

کریم ، کرامت ، اهل بیت ع

کریمـان با بـدان هم بد نکردند                                                        کسی را از درِ خـود رد نکردنـد

اگر ناقابلیـم و شرمساریـم                                                            به جز عشق شمـا چیزی نداریـم

شما در ظاهر و باطـن امیریـد                                                         عنایت کرده، دست مـا بگیریـد

                                                   شعری از جواد محدّثی

با تشکر از آقای صادقی برای ارسال این شعر

تقدیر

خــــــدا آن مـلـتی را ســـــــروری داد                                           که تقدیرش به دست خویش بنوشت
به آن مــلــت ســر وکـــــاری نــــدارد                                            که دهـــقــانـــش برای دیگری کشت

                                                     شعری از اقبال لاهوری

با تشکر از آقای صادقی برای ارسال این شعر

وطن ، آشیانه

نهنگی بچه خود را چه خوش گفت                                                     به دیــن مـا حــرام آمـــد کــــرانـــه

به مــوج آویـــز وازســاحل بـپـرهـیـز                                                     همه دریــاست ما را آشـــــیــــــانه

                                                           شعری از اقبال لاهوری

با تشکر از آقای صادقی برای ارسال این شعر

جوانی

جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را                                     نجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را
کنون با بار پیری آرزومندم که برگردم                                             به دنبال جوانی کوره راه زندگانی را

                                                          شعری از شهریار

توبه

جز وصل تو دل به هر چه بستم توبه                                                 بی یاد تو هر جا که نشستم توبه

در حضرت تو توبه شکستم صدبار                                                    زین توبه که صد بار شکستم توبه

                                                   شعری از ابی سعید ابو خیر

سیر ، گرسنه ، تفاوت نگاه

ای ســــیــر تورا نان جـــوین خـــوش ننـــــــماید                       معشوق من است آنچه به نزدیک توزشت است

حــــــوران بـــهشــتـی را دوزخ بـــود اعـــــــــراف                        از دوزخــــیان پرس که اعـــــــراف بــهشت است

                                                              شعری از سعدی

با تشکر از آقای صادقی برای ارسال این شعر

یار بد ، نارفیق ، دوست بد

تاتوانی می گریز از یار بد                                                                    یار بد بــــدتر بود از مار بد

مار بد تنها تورا از جان زند                                                                   یاربد از جان واز ایمان زند

با تشکر از آقای صادقی برای ارسال این شعر

دوستی ، دوست ، همنشینی

تو اول بگو با کیان دوستی                                                                     پس آنگه بگویم که تو کیستی

همان قیمت آشنایان تو                                                                         بود ارزش و قیمت جان تو

                                                     شعری از اوحدی مراغه ای

حسد ، حسادت

حسد بر بخشش دادار بردن                                                              ندارد حاصلی جز خوار مردن

حسد هرجا که آتش برفروزد                                                              هم اول صاحب خود را بسوزد

                                                          شعری از سعدی

فرصت

ما فات مضی وماسیأ تیک فأین                                                            قم فاغتنم الفرصة بین العدمین

ترجمه : آنچه گذشته از دست رفته و دیگر نیست و آنچه خواهد آمد هنوز نیست پس برخیز و بین این دو نیست ، فرصت را غنیمت بشمار .

                                        شعری منسوب به حضرت امیرالمومنین علی ع

با تشکر از آقای صادقی برای ارسال این شعر

دوستی ، همنشینی

گِلی خوشـبـوی در حــمــام روزی                                                        رسید از دست محبوبی به دستم
بدو گفتم که مُـشکــی یاعـبـیــری                                                       که از بـوی دلاو یــــز تو مـــسـتــم
بـگـفـتا مـن گِـــلی ناچــــــیز بــودم                                                      ولــیـکن مـــدتی بـا گُل نـشـــستم
کــمــال هـمـنـشـیـن در من اثرکرد                                                      وگر نه من همان خاکم که هســتم

                                                            شعری از سعدی

با تشکر از آقای صادقی برای ارسال این شعر

گذشت ، بخشش

من از چشمان خود آموختم رسم محبت را                           که هر عضوی به در آید به جایش دیده می گرید

گذشت و دلنوازی را عزیزم از درخت آموز                              که سایه از سر هیزم شکن هم بر نمی دارد

                                                        شعری از شهریار

جوانی

آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جا                                          از جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جا

کامجویی غیر ناکامی ندارد حاصلی                                            در کف گلچین ز گلشن، خار می‌ماند به جا

                                                   شعری از صائب تبریزی

ظالم

ظالمی را خفته دیدم نیمروز                                                            گفتم این فتنه است خوابش برده به
آنکه خوابش بهتر از بیداری است                                                      آنچنان بد زندگانی مرده به

                                                           شعری از سعدی

با تشکر از آقای صادقی برای ارسال این شعر

غم ، شادی ، تشویش

دنیا نســــــزد ازو مشوش بودن                                                        از سوز غمش دمی در آتش بودن

ما هیچ و جهان هیچ و غم و شادی هیچ                                            خوش نیست برای هیچ ناخوش بودن

                                                         شعری از ابی سعید ابو خیر